Η καταδίκη των χρυσαυγιτών και η σύγκλιση της αριστεροδεξιάς

Ζούμε αναμφίβολα ιστορικές στιγμές σύγκλισης όλων των πολιτικών δυνάμεων υπό την ομπρέλα του αντιφασισμού. Δεξιοί, αριστεροί, κομμουνιστές, φιλελεύθεροι, ακροδεξιοί, αναρχιστές, μπάτσοι, δημοσιογράφοι, «άγγλοι, γάλλοι, πορτογάλοι» όλοι στην μάχη για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής.

Η σύγκλιση της αριστεροδεξιάς δε, εκφράστηκε και με το εξώφυλλο της ΕφΣυν με τον τίτλο «Το ΤΕΙΧΟΣ της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» όπου δημοσιεύτηκαν αντιφασιστικά άρθρα από τον Μητσοτάκη, τον Τσίπρα, τον Σαμαρά, την Γεννηματά, τον Κουτσούμπα και τον Βαρουφάκη. Το εξώφυλλο της Πράβντα των αριστερών, μπορεί να μετατράπηκε σε τοίχο των δακρύων για το εξουσιαστικό αριστεροχώρι, αλλά τελικά έδειξε την αλήθεια, προετοιμάζοντας σταθερό έδαφος για τις μελλοντικές πολιτικές συγκλίσεις.

Οι διαφορετικές εκφάνσεις της εξουσίας και η συνεργασία των εικονιζόμενων στο πρωτοσέλιδο, μπορεί εκ πρώτης άποψης να είναι απέναντι στους χρυσαυγίτες, αλλά ιστορικά όλοι ανεξαιρέτως έχουν συνεργαστεί μεταξύ τους και θα το ξανακάνουν όταν τους ζητηθεί από τους διάφορους γκαουλάϊτερ. Επί πλέον η σημερινή συγκέντρωση έξω από το Εφετείο, με τις δεκάδες χιλιάδες κόσμου, ήταν όντως ένα ενιαίο τοίχος της Δημοκρατίας και για το λόγο αυτό τα πράγματα δεν έγιναν ανεξέλεγκτα, όταν οι μπάτσοι επιτέθηκαν στο κομμάτι το οποίο βρισκόταν μέσα στον συγκεντρωμένο κόσμο και ξεκίνησε τη δράση του μετά την έκδοση της απόφασης. Η δημοκρατία μετρά τις ισορροπίες και προχωρά.

Είναι πολύ γελασμένος όποιος πιστεύει ότι μιλάμε για ξεχωριστά κομμάτια της εξουσίας που ανταγωνίζονται το ένα το άλλο και όχι ότι πρόκειται για το ενιαίο κομμάτι της εξουσίας με διαφορετικές εκφάνσεις, που το καθένα από το δικό του μετερίζι εξυπηρετεί κυριαρχικές εξουσιαστικές υποθέσεις εις βάρος των ανθρώπων. Γι’ αυτό, η χρόνια γάγγραινα του ελλαδικό χώρου προέρχεται από τους δημοκρατικά εκλεγμένους του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου.

Η καταδίκη της Χ.Α. ως εγκληματικής οργάνωσης αφορά μόνο όσους εμπλέκονται και συνδιαλέγονται με διάφορους τρόπους με την εξουσία και το κράτος. Καμία καταδίκη και φυλακή δεν μπορεί να λύσει προβλήματα που τα δημιουργεί το ίδιο το κράτος και η εξουσία. Η ίδια η Δημοκρατία εξέθρεψε τους μαχαιροβγάλτες χρυσαυγίτες όταν τους χρειάστηκε, και τους πέταξε όταν πια δεν τους χρειαζόταν. Δεν τους χρειάζεται γιατί η ιδεολογία τους και οι πρακτικές τους έχουν ήδη διαχυθεί εντός της κοινωνίας, εκτός και εντός βουλής. Οι ολοκληρωτικές ιδεολογίες τσακίζονται στο πεδίο των ιδεών και των πράξεων, δεν τις τσακίζει το κράτος και τα δικαστήρια, δεν τις τσακίζει η γενεσιουργός τους δύναμη. Ούτε, βεβαίως, η ιστορία γράφεται με δικαστικές αποφάσεις…

Οι αναρχικοί, για τους λόγους αυτούς και για τόσους άλλους, είναι αταλάντευτα υπέρ του γκρεμίσματος κάθε φυλακής. Οπότε το «Δεν είναι αθώοι, οι ναζί στην φυλακή» που έλεγε το πανώ με το αλφάδι που κρεμάστηκε στα παράθυρα των μπουντρουμιών της φυλακής Κορυδαλού, νομιμοποιώντας έτσι την καταδίκη την οποία επέβαλε το κράτος σ’ αυτούς που το κρέμασαν και ισχυρίζονται ότι είναι αναρχικοί και αποδεχόμενοι ότι αφού βρίσκονται στην φυλακή είναι ένοχοι, μπορεί να είναι ένα κινηματικό εξουσιαστικό τσιτάτο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εκφράζει κανέναν αναρχικό.

Ας ξαναρχίσουμε, λοιπόν, με τα βασικά: Ούτε φασισμός, ούτε δημοκρατία, κάτω ο κρατισμός για την Αναρχία.

Ελευθερόκοκκος

Πηγή: ANARCHY PRESS